|
|
|
Ap. Paweł w drugim liście do Koryntian 3,3 wyraził bardzo ważną myśl nauki chrześcijańskiej pierwszego wieku,
a mianowicie słowa, które wypisane były w Starym Przymierzu na kamiennych tablicach, "na kamiennych tablicach" (II Kor 3,3) są obecnie
wypisane poprzez Ducha Świętego "Duchem Boga żywego;" (II Kor 3,3) w sercach wierzących "na żywych tablicach serc" (II Kor 3,3).
|
|
|
Wykazał tym samym niezmienną ważność dziesięciorga przykazań, które ze względu na miejsce ich wypisania, przywższają
chwałą owe przykazania wypisane na kamieniu.
|
|
|
Poprzez zachowywanie 10 przykazań
członkowie zboru korynckiego stali się znanym i czytanym listem.
"listem, który znają i czytają wszyscy ludzie" (II Kor 3,2). Nie jest to zasługa
Ap. Pawła i jego atramentu "listem napisanym nie atramentem" (II Kor 3,3), lecz
"Ducha Boga żywego" (II Kor 3,3) .
|
|
|
Tak więc słowa z tablic kamiennych ponownie wypisane zostały w Nowym Przymierzu na tablicach serc ludzkich.
|
|
|
Pomimo że codzienne życie w Koryncie było bardzo specyficzne, gdyż było to miasto wielu kultur, pełne bałwochwalstwa,
filozofii a także rozwiązłości to jednak znaleźli się w nim ludzie, będący przykładem do
naśladowania.
|
|
|
Zbór w Koryncie był młodym zborem, ludzie przychodzili ze świata i wnosili
tym samym swoje pogańskie obyczaje, nie wszyscy byli idealni, mieli wiele uchybień,
jednak Ap. Paweł swą ojcowską troską chwali zbór nawiązując wyraźnie do dziesięciu przykazań.
Ukazuje ich ważność w codziennym życiu. Zbór koryncki stał się żywym listem Chrystusa, gdyż dziesięcioro przykazań nie pozostało na tablicach
kamiennych, lecz jest wypisane na tablicach serc ludzkich, tak jak to podkreślił Ap. Paweł:
|
|
| "nie na kamiennych tablicach, lecz na żywych tablicach serc"
|
|
| |
